naar Jeruzalem (3)

We zijn zelf ook weer als pelgrims onderweg, elk najaar een etappe, naar... Jeruzalem. Inmiddels hebben we drie etappes gelopen, van onze herberg in Saint-Jean-Pied-de-Port naar Istanbul, op de grens tussen Europa en Azië:

1. (1) St-Jean-Pied-de-Port - Turijn (2009) > de weg van Arles
   

2. (2) Turijn > Brindisi (2010) > naar Jerusalem (2)
   

3. (3) Brindisi > Istanbul (2011) > hieronder
   

Brindisi > Istanbul

Hieronder vind je wat praktische informatie over onze tocht door de zuidelijke Balkan (pm: een kaartje met alle etappeplaatsen).

Aanvankelijk hadden we het plan om met de ferry van Brindisi, waar we vorig jaar stopten, naar Igoumenitsa (Griekenland) te varen en dan naar Istanbul te lopen.

Tot we de “Via Egnatia” ontdekten. De “Via Egnatia” is in de 2e eeuw vóór Christus gebouwd en was dé verbindingsweg tussen het West- en het Oost-Romeinse Rijk, tussen Rome en Byzantium. (> hiernaast: kaartje). Wij hebben grofweg dat spoor gevolgd, van Vlorë (in Albanië), door Macedonië en Griekenland.

Meer informatie over deze route is te vinden op de volgende websites:

1. •De Duitstalige website Via Egnatia, van Angelika Gutsche. Zij heeft recent een boek geschreven over deze historische route: “Auf den Spuren der Antiken; Via Egnatia”,
   

2. •De Italiaanstalige website Verso Gerusalemme, van Anacleto, Mario en Rinaldo , die in vier etappen van Rome naar Jerusalem liepen.
   

3. •De Engels- en Nederlandstalige website van de Stichting Via Egnatia. Deze stichting geeft onder meer een boekje uit met een wandelroute van Elbasan (Albanië) naar Ohrid (Macedonië).
   

Na Komotini (Griekenland) hebben we de Via Egnatia verlaten om naar Edirne (Turkije) te lopen.

Vanaf Edirne hebben we grofweg het spoor gevolgd van de zogenoemde “Sultan’s Trail”, naar Istanbul. Deze “trail” is een initiatief van Sedat Cakir, die eerder twee keer naar Santiago de Compostela liep. De Sultan’s Trail loopt van Wenen naar Istanbul, en volgt –in omgekeerde richting- de voetsporen van “Süleyman Kanuni, sultan van het Ottomaanse rijk. Hij maakte de tocht van Istanbul naar Wenen voor het eerst in 1529, en deed dit opnieuw in 1532. Het lukte de sultan en zijn gevolg beide keren niet om tot de stad Wenen door te dringen. In tegenstelling tot zijn gewelddadige verleden is de Sultan's Trail nu een pad van vrede.” Er is een gids van de Sultan’s Trail. Voor 2012 staat een nieuwe uitgave op het programma.

Nog wat praktische informatie:

1. •we zijn op 17 september in Vlorë gestart en kwamen op 28 oktober in Istanbul aan, nadat we zo’n 1.250 kilometer hadden gelopen,
   

2. •we hebben de wandelroute van Elbasan naar Ohrid (zie hierboven) maar een klein stukje gevolgd, onder meer vanwege slecht weer,
   

3. •we hebben de Sultan’s Trail lang niet altijd gevolgd, onder meer ook vanwege slecht weer, waardoor paden onbegaanbaar waren,
   

4. •verder hebben we gebruik gemaakt van wegenkaarten en (dus) vooral op asfalt gelopen. Alternatieven zijn niet makkelijk te vinden: de kleinere weggetjes op de kaarten zijn niet altijd betrouwbaar aangegeven en als je de weg vraagt aan mensen ter plekke, zullen ze je bijna altijd de hoofdweg wijzen. Gelukkig is het verkeer meestal veel minder intensief dan in Nederland, zelfs op doorgaande wegen. De grote uitzondering is de aankomst in Istanbul. We hebben ook daar alles gelopen, maar meteen besloten om het begin van de volgende etappe -door het Aziatische deel van Istanbul- over te slaan, de veerboot te nemen naar Yalova en vandaar verder te lopen.
   

pm: kaartje