je bent hier: herberg > ons logo

ons logo

Ons logo bestaat uit drie onderdelen die, voor ons, gezamenlijk "L'Esprit du Chemin" -de geest van de weg- vormen: het huis, de schelp, de sterrenweg.

het huis
Elke weg heeft pleisterplaatsen nodig, waar reizigers op adem kunnen komen. “L’Esprit du Chemin” is ook voor ons zelf een pleisterplaats, op weg naar..... ? Wie zal het zeggen. Voorlopig hebben wij onze rugzakken hier op de stoep gezet en we voelen ons hier erg thuis. Het is een bijzondere ervaring: eerst maakten we zelf grote reizen, nu zijn mensen uit alle delen van de wereld bij ons te gast.

de schelp
Voor ons was en is de pelgrimsweg naar Santiago een grote bron van inspiratie en bijna al onze gasten zijn “pelgrim”. Hét symbool van deze pelgrimsweg is, al eeuwenlang, de Jacobsschelp. Er zijn, natuurlijk, veel legendes over het ontstaan van dit symbool. Zoals die over een ridder, die door de zee werd meegesleurd, maar op het laatste moment door Jacobus werd gered. De ridder dook weer levend uit de golven op, van boven tot onder bedekt met schelpen ....
Aan de voorgevel van onze herberg hangt een grote, bronzen Jacobsschelp, gemaakt door Jan Bruin, de vader van Huberta.

de sterrenweg
Het geloof in “heilige plaatsen”  is van alle tijden. Zo volgt de Camino de Santiago een oude weg naar Cabo Fisterra, die al door de Kelten werd gebruikt. Dáár, aan het einde van de wereld, ging de zon onder en begon het rijk van de doden èn van de wedergeboorte. Volgens sommigen volgden de Kelten op hun beurt een oude sterrenweg, die terugging naar het verdwenen rijk van Atlantis.

In de “Codex Calixtinus”, hèt pelgrimsboek uit de 12e eeuw (zie hiernaast), wordt de Camino gezien als een aardse weergave van de melkweg. Volgens het boek zag Karel de Grote op een nacht

1. “een weg van sterren. Deze begon bij de Friese Zee en liep (...) naar Galicië, waar toendertijd het lichaam van de zalige Jacobus rustte zonder dat men er van wist.” 
   

2. Jacobus zelf geeft dan aan Karel de opdracht om
   

3. “mijn bedevaartsroute (...) te bevrijden, opdat men (..) mijn graf kan bezoeken.”
   

(Of dit nu zo gebeurd is of niet, Karel is in elk geval nooit verder gekomen dan Zaragoza, vanwaar hij zijn befaamde terugtocht maakte via Roncesvalles).

Lees verder > Het gaan van “de weg” is ook een bekende metafoor voor het leven.