Esprit-nieuws

laatste bericht

Tue, 17 Jan 2012 15:43:44 +0100

Dit is het laatste bericht in de rubriek “Esprit-nieuws”. We stoppen ermee omdat het teveel werk is, naast ons geschrijf voor andere pelgrimsmedia: met name de Jacobsstaf (gemiddeld 2 keer per jaar een artikel) en onze Facebook-pagina.

We weten dat veel pelgrims bedenkingen hebben bij Facebook (we hadden die zelf ook en hebben die ten dele nog). Toch heeft het twee belangrijke voordelen:
- “Esprit-nieuws” is alleen Nederlandstalig. Facebook is internationaal, net als de Camino. (Wij maken onze berichtjes in 5 talen, maar met behulp van de vertaal-button, zijn ze ook -min of meer- in andere talen te begrijpen),
- op onze berichtjes op Facebook krijgen we altijd reacties. Vaak niet meer dan een “like”, maar toch ook regelmatig even een persoonlijk zinnetje. Op berichten in “Esprit-nieuws” krijgen we hoogst zelden reacties, zodat we steeds vaker de indruk kregen dat ze in het grote niets verdwenen.

Wij nodigen iedereen die dat nog niet heeft gedaan uit om eens naar onze Facebook-pagina te gaan. (Je hoeft daarvoor geen lid te zijn van de Facebook-club).
Tijdens het seizoen ligt de nadruk er op: het reizen naar Saint-Jean, de oversteek van de Pyreneeën, en gebeurtenissen in/rond onze herberg. En soms delen we er foto’s die gasten ons aan het einde van hun tocht sturen.
Tijdens het seizoen zetten we verder, via de rubriek “Evenementen”, een kalender op onze Facebook-pagina. Daarop kunnen pelgrims bijvoorbeeld aangeven dat ze op een bepaalde dag naar Saint-Jean reizen en reisgenoten zoeken.
Buiten het seizoen zijn er veel minder berichten, maar delen we af en toe mooie foto’s en interessante Camino-links en -nieuwtjes, om in contact te blijven met “de weg”.

Kortom > http://www.facebook.com/espritduchemin

Oh ja... we laten de eerdere berichten van “Esprit-nieuws” wel op de website staan, voor wie ze nog eens door wil kijken.

winterwandeling 2012

Mon, 5 Dec 2011 10:51:52 +0100

Op zaterdag 21 januari a.s. wordt weer een winterwandeling voor pelgrims georganiseerd, door de
• Pelgrimshoeve Kafarnaüm in Vessem (contactpersoon: Ben Noorloos), en
• pelgrimsherberg L’Esprit du Chemin in Saint-Jean-Pied-de-Port, Frankrijk (Huberta Wiertsema en Arno Cuppen).

Programma
Welkom in de Pelgrimshoeve (> kaartje hiernaast), tussen 10.00 en 10.30 uur, met koffie/thee. (Parkeren s.v.p. achter de kerk).
Start van de wandeling door de Kempense bossen, om 11.00 uur. Einde om ongeveer 15.30 uur.
Lunch onderweg, rond 13.00 uur. Voor soep wordt gezorgd. Broodjes e.d. graag zelf meenemen.
Na de wandeling opnieuw welkom in de Pelgrimshoeve voor verdere ontmoetingen en een drankje.

Het thema van de wandeling is, evenals vorige jaren: "De pelgrimstocht als metafoor voor het leven".
Het gaan van de weg is een oeroude metafoor voor ons leven. Een metafoor die nog niets van zijn kracht heeft verloren. Onderweg gaan we -in 2 of 3 groepen- met deze metafoor aan de wandel, om aldoende elkaar te ontmoeten, in steeds wisselende groepjes. Wij leiden elke wisseling in met een korte toelichting op de verschillende fasen van de tocht. Wij putten daarbij natuurlijk graag uit de vele indrukken en ervaringen die wij als herbergier aan "de weg" opdoen.

Voor meer informatie over het thema > de weg als metafoor en de tocht van de held.

Wij vragen alle deelnemers om zich vóór de wandeling kort voor te stellen, aan de hand van een meegenomen voorwerp dat voor ieder persoonlijk haar of zijn Camino - of het plan daarvoor – symboliseert.

Deelnemers
Wij nodigen iedereen die de "camino" heeft ondernomen, of van plan is dat te gaan doen, van harte uit om met ons mee te wandelen.
De wandeling kan een extra verdieping geven aan de voorbereiding van de tocht of aan het verwerken van de ervaringen na afloop ervan. Na de wandeling is er natuurlijk ook volop ruimte voor de uitwisseling van praktische informatie.
Vanwege de ruimte kunnen maximaal 50 wandelaars meedoen.
Bij meer inschrijvingen hanteren we een wachtlijst.

Kosten
Deelname wandeling: vrijwillige bijdrage.
Consumpties na afloop: voor eigen rekening.

Carpool
Vessem is niet gemakkelijk bereikbaar per openbaar vervoer. Daarom willen we weer een carpool instellen > hiernaast.
Deelnemers die met de auto komen en pelgrims-lifters willen meenemen kunnen dat daar aangeven: hoeveel plaatsen, waar men lifters kan oppikken (liefst bij een NS-station), en het eigen mailadres. En natuurlijk kunnen deelnemers die een lift zoeken dat daar ook aangeven, inclusief hun mailadres. Vervolgens kunnen chauffeurs en lifters onderling de nodige afspraken maken.
Zie verder: hieronder > inschrijving.

Inschrijving
Je kunt je inschrijven door een mail te sturen naar Ben Noorloos: ben@benonderweg.nl
De inschrijving sluit op 15 januari a.s..Hou er rekening mee dat vorige jaren de Winterwandeling ruim vóór de sluitingsdatum was volgeboekt.
Geef bij de inschrijving s.v.p. ook aan of je gebruik wilt maken van de carpool en zo ja, als chauffeur of als lifter. Wij zetten vervolgens je "zoekertje" op de carpool.

Overnachting
Het is mogelijk om de deelname aan de Winterwandeling te combineren met een (of meerdere) overnachting(en) op de sfeervolle Pelgrimshoeve.
Voor meer informatie > accomodatie en verblijfskosten.
Je kunt je overnachting(en) reserveren door een mail te sturen naar: info@pelgrimshoevekafarnaum.nl.
De nodige afspraken, de betaling, etc. worden dan verder rechtstreeks met de Pelgrimshoeve geregeld.

weg van sterren (2)

Fri, 27 May 2011 07:24:28 +0200

In februari maakten we een nieuwsberichtje over de tentoonstelling “Een weg van sterren... pelgrimage & Santiago”, door het Museum voor Religieuze Kunst in Uden. Die is inmiddels van start gegaan, op 14 mei, en duurt tot 9 oktober.

Op verzoek van de organisatoren schreven wij een bijdrage voor de tentoonstellingsbrochure. Wie geen tijd heeft om de tentoonstelling te bezoeken, vindt hier onze bijdrage: De geest van de weg.
In de brochure staan verder mooie bijdragen van medehergier Gabriël, over de Codex Calixtinus als reisgids, en van Clemens Sweerman (partner van medeherbergier Wobien), over de totstandkoming van de Sint Jacobs Fietsroute.

Een week na de sluiting van de tentoonstelling in Uden, opent Museum Catharijneconvent in Utrecht de tentoonstelling Onderweg naar Santiago de Compostela. Deze tentoonstelling wordt georganiseerd met medewerking van het Nederlands Genootschap van Sint-Jacob en duurt tot 26 februari 2012. Onderdeel daarvan is een speciale verhalensite.

Toen wij in het voorjaar voor het eerst van die verhalensite hoorden, was dat een kleine verrassing. We zaten toen namelijk vol met ideeën voor een eigen verhalensite. En... nog steeds, want we zijn er gewoon mee doorgegaan, omdat we denken dat de sites goed naast elkaar kunnen bestaan. Wij willen de opzet van onze site nog even “geheim” houden, maar de naam van ons verhalenproject willen we wel vast verklappen: START Camino; weg van verhalen.
De bouw van de site wordt mede mogelijk gemaakt door een financiële bijdrage van het Nederlands Genootschap van Sint-Jacob.

10 dagen in kado's

Tue, 17 May 2011 06:29:20 +0200

Bruno was onze gastheer in de pelgrimsherberg in Rome, toen we daar afgelopen herfst langskwamen, op weg naar Brindisi. Een grote man, met een grote baard, pelgrim in hart en nieren. Hij maakte het voor ons tot een thuis ver van huis. Wij trokken op onze “vrije dag” de stad in, en wisten dat Bruno ’s avonds weer op ons wachtte, met een heerlijke maaltijd en zelfgemaakte wijn.
Vorige week was het onze beurt om Bruno te ontvangen. Hij was met twee kameraden onderweg naar de sfeervolle pelgrimsherberg van San Nicolás de Puente Fitero (vlak achter Castrojeriz), waar zij twee weken als vrijwilligers zouden gaan werken. Hij had een grote tas met kado’s voor ons meegenomen: zelfgemaakte azijn, twee grote flessen wijn (ook zelfgemaakt), en een grote fles champagne, om… zijn verjaardag te vieren. Het werd een mooi feest.

Bij zijn reservering had Ronny uit Duitsland al geschreven dat hij iets voor ons zou meenemen uit dankbaarheid dat hij toch nog een plekje had gekregen. Dat “iets” bleek een hele echte Sacher Torte te zijn, uit Wenen. Hij had de taart speciaal voor ons besteld. Na de maaltijd sneden we er 22 stukjes van en Ronny hield nog een kleine toespraak: “ Eerst kijk je naar de verleidelijke zoete buitenkant, maar de ware kracht ligt van binnen; en dat geldt ook voor deze herberg!” Hmmm!

Jean-Jacques was leraar Grieks. Van hem kregen we een mooie Franse vertaling van het beroemde gedicht “Ithaque”, van de Griek Constantin Cavafy, voor op onze website. Zeker zo mooi was de mail waarmee hij het gedicht naar ons toestuurde. Een echt kado: "Je suis bien rentré à Strasbourg hier soir, et vais essayer de rester dans l'Esprit du Chemin. Encore merci de votre accueil, et de tout ce que vous apportez aux pèlerins comme nourriture terrestre, mais surtout spirituelle. Il faudrait de nombreux autres gîtes comme le votre pour entretenir et développer le véritable Esprit du Chemin, c'est à dire le chemin intérieur." (Ik ben gisteravond goed thuisgekomen en ga proberen in “de geest van de weg” te blijven. Nogmaals bedankt voor jullie ontvangst, en voor alles wat jullie de pelgrims bieden: goed eten (nourriture terrestre?), maar vooral spiritueel. Er zouden meer herbergen zoals die van jullie moeten zijn om de echte “geest van de weg”, de innerlijke weg, vast te houden en te ontwikkelen.)

Op 28 april was een bijzondere groep te gast van L’ Arche (een internationale beweging van 137 gemeenschappen waar mensen met en zonder verstandelijke handicap samen wonen en samen leven). “Onze” groep woont en werkt in de ecologische landbouw, met een wijngaard van 25 hectare. En dat hebben we geweten: na de maaltijd hebben we zelf gemaakte wijn en druivensap geproefd. Verrukkelijk!!!
(Mocht je die overheerlijke producten willen bestellen, kijk dan op www.arche-petitboutique.org).
De groep bestond uit vijf deelnemers, een coördinator, twee vrijwilligers, 2 kinderen en een gastouder. Zij zijn begonnen in Le-Puy- en-Velay en lopen elk jaar een week tot 10 dagen. In principe gaat er steeds een andere groep mee. Maar die avond was er veel applaus voor Claude, die als enige het hele stuk had gelopen, om de volgende dag de grens over te gaan, naar Spanje!

Dikwijls vertellen pelgrims dat zij de camino gaan lopen omdat zij iets anders willen gaan doen in hun leven. Paolo uit Turijn heeft het roer al eerder omgegooid. Vanuit de informatica is hij keramist geworden. Met hart en ziel vertelt hij over het raku stoken, geen stress, contact met de aarde, vuur, de elementen. Uit dankbaarheid voor deze bijzondere verandering gaat hij op weg. Met tranen in de ogen vertrok hij op 6 mei! Als aandenken kregen wij twee geur amuletten met zijn logo ... (de website van Paolo: www.paolovalenticeramics.it).

En dan hebben we het nog niet eens over die dagelijkse stroom van andere “kadootjes” die worden achtergelaten in onze herberg: boeken, tijdschriften, kranten, kleren, rugzakken, shampoo, zeep, zonnecrème. Allemaal spullen die bij het zien van de bergen ineens minder belangrijk worden en dus maar beter in Saint-Jean kunnen blijven.

para's

Thu, 5 May 2011 07:09:28 +0200

Twaalf jaar geleden liep Arno zijn Camino. Daarvóór, tijdens oefenrondjes, kwam hij regelmatig langs de begraafplaats voor parachutisten in Oosterbeek, symbool voor “een brug te ver”. De kruisen getuigen van het feit dat de meeste gesneuvelden rond de 20 waren, nog niet de helft van onze aankomende pelgrim. Om stil van te worden. Wat een voorrecht om een lange pelgrimstocht te mogen maken, als bezinning op wéér een nieuwe fase van het leven.
Vorige week kwamen die gedachten ineens weer boven, toen Jerry en zijn vrouw Naomi, uit Australië, bij ons te gast waren. Toen ze vroegen waar wij in de winter wonen, vertelde hij over zijn vader, die in die prachtige herfst van 1944 bij Arnhem werd gedropt. Toen de strijd verloren bleek, kreeg de eenheid van zijn vader de opdracht om de terugtocht over de Rijn te dekken. Hij werd gevangen genomen en in de buurt van Dresden te werk werd gesteld. Tot de Amerikanen hem bevrijdden.
Jerry en Naomi willen ooit Arnhem en Oosterbeek bezoeken. Ze beloven ons dan te mailen. Misschien kunnen zij nóg een keer bij ons te gast zijn.

Claude is ook parachutist geweest. Beroeps, in het Franse leger. Het is hem aan te zien: klein, maar één brok spieren. Het zijn van die mannen die erop uit worden gestuurd om brandhaarden in de wereld te blussen of... bepaalde belangen te beschermen. Zoals laatst nog, in Ivoorkust.
Maar nu is hij op een vreedzame missie. Hij begeleidt Heather, uit Australië, die hij twee jaar geleden op de Camino heeft ontmoet. Zij spreekt nauwelijks Frans, hij nauwelijks Engels, maar ze hebben contact gehouden. Morgen lopen ze samen naar Orisson, met twee vriendinnen van Heather. Dan moet Claude weer terug naar huis.
Een bijzonder verhaal. Normaal kunnen begeleiders niet bij ons overnachten, maar nu hadden we een uitzondering gemaakt. Gelukkig maar. Tijdens het voorstelrondje vertelt Claude dat het hem veel doet om weer terug te kunnen zijn op de Camino. Na het eten laat hij ons het fotoboek van zijn tocht zien. Met een prachtig gedicht dat hij zelf heeft geschreven, anderhalve pagina lang, over wat het betekent om pelgrim te zijn. Terwijl wij het lezen, kijkt hij stil en intens toe. Hij is er nog helemaal vol van.

mensen met een missie

Sun, 24 Apr 2011 13:27:54 +0200

“Zakt 'de camino' af naar het niveau van prestatietochten?” Deze vraag stelde Herman Vuijsje zich onlangs tijdens zijn lezing, bij de opening van een pelgrimsinformatiecentrum in Sint-Jacobiparochie. (Hij liep ooit zelf de Camino –in tegengestelde richting- en schreef daarover het bekende boek “Pelgrim zonder god”). Zijn conclusie: nee. “Een paar maanden voortstappen door de wereld, het landschap, het weer en de natuur, onderweg in aanraking komen met allerlei mensen in allerlei situaties, op jezelf teruggeworpen worden, vriendschap en hulp ondervinden van en betonen aan onbekenden - ik geloof niet dat iemand daar onberoerd onder kan blijven”.

De lezing stond een week geleden in de Trouw. We moesten eraan denken toen we de afgelopen dagen weer enkele bijzondere kennismakingsrondjes beleefden.

Veruit de meeste van onze gasten beginnen hun tocht in Saint-Jean. (Of ze beginnen daar opnieuw, na bijvoorbeeld eerder door Frankrijk te hebben gelopen of gefietst). Onze herberg is voor hen een stukje van de “initiatie” in de Camino. Onderdeel van het “ritueel” is het kennismakingsrondje dat we ’s avonds, vóór het eten, houden. We vragen een ieder zich dan kort voor te stellen: je voornaam, waar kom je vandaan, en waar ga je naar toe op je Camino? Het is aan mensen zelf of ze iets meer willen vertellen dan dat. Sommigen doen dat in de vorm van een beschrijving van hun tocht tot dan toe, anderen vertellen over hun beweegredenen. De verschillen zijn fascinerend, zeker als die in één rondje naar voren komen, zoals bijvoorbeeld afgelopen vrijdag. Randy, uit Canada, vertelde dat hij zijn tocht liep voor zijn zoon James (!), die op 22 jarige leeftijd is overleden. Andere gasten vertelden dat de Camino voor hen een mooi avontuur was: “we zijn benieuwd wat de weg ons gaat brengen.” Marcel uit Quebec zei, met tranen in zijn ogen, dat hij op pad ging voor vier naasten, die allen kanker hebben. Anderen vertelden over een nieuwe fase in hun leven, waarvoor de Camino een overgangsrite zou zijn. Het was werkelijk een, zoals Herman Vuijsje schrijft, “in aanraking komen met allerlei mensen in allerlei situaties”. Heel indrukwekkend. En dat is dus nog “maar” het begin van de Camino.

Mensen met een missie, zoals Randy en Marcel. Er zijn er velen, denken wij, al zal lang niet iedereen die willen delen. En dat hoeft natuurlijk ook niet. Sommigen willen het wel graag onder vier ogen vertellen. Zoals Markus, uit Duitsland. Drie jaar geleden hadden hij en zijn vrouw het bekende boek van Hape Kerkeling gelezen, en afgesproken dat ze de Camino ooit samen zouden gaan doen. Een jaar later werd zijn vrouw ernstig ziek en zweefde zij lang op het randje van de dood, in coma. Toen beloofde Markus dat, als zij weer beter zou worden, hij de tocht uit dankbaarheid zou gaan lopen. Nu was het moment daar om die belofte in te lossen. Een blij en een verdrietig moment. Blij omdat zijn vrouw beter was geworden, verdrietig omdat zij de tocht waarschijnlijk nooit meer zal kunnen lopen.

De bijzondere energie die veel pelgrims met zich meebrengen, draagt er –denken wij- wezenlijk aan bij dat de Camino zo’n bijzondere tocht is. In zekere zin is het een zichzelf vervullende belofte. Wij ervaren het nog steeds als een voorrecht dat we daaraan, samen met onze medeherbergiers, een heel klein steentje mogen bijdragen.

een nieuw seizoen

Tue, 12 Apr 2011 12:13:19 +0200

Anderhalve week geleden, op 1 april, openden we de deur van onze herberg voor weer een nieuw seizoen aan de Camino. Het blijft bizar te ervaren hoe snel de knop omgaat van “gesloten” naar “open”. De ene dag staan er nog overal spullen en dozen en moet er nog veel worden schoongemaakt. De volgende dag lopen er alweer pelgrims door het huis, alsof het nooit anders is geweest.

Pas 10 dagen zijn we open en we hebben alweer gasten van alle continenten gehad. Pelgrims uit de VS, Canada, Brazilië, Zuid-Afrika, China (Hong-Kong), Zuid-Korea, Japan, Australië, Nieuw-Zeeland en Europa. Of het de gewoonste zaak van de wereld is.

Pas 10 dagen zijn we open en de herberg gonsde alweer van de verhalen. Verhalen over bijzondere aanleidingen om op pad te gaan. Verhalen over bijzondere avonturen onderweg.
Een everzwijn voor de tent. Een ontmoeting met een medium die een overleden opa naast een pelgrim ziet staan. Een vermoeide pelgrim die erover denkt terug naar huis te gaan en dan in het volgende plaatsje komt met de naam “ La Force” - de kracht - en daarmee de moed krijgt om toch door te stappen!
Het is bijna ongelooflijk wat in zo’n korte tijd voorbij komt.

Pas 10 dagen zijn we open, het seizoen is nog erg vroeg, en toch kwamen al relatief veel pelgrims van ver aangelopen. Zoals Florian, uit Wenen, Lenze en Martijn, uit Nederland, Wiebke uit Trier, en Basile, uit een plaatsje aan de Rhône. Vroege vogels, die de kou en sneeuw voor lief namen, en op pad zijn gegaan.

Eén van die langlopers, Martijn, heeft vier dagen bij ons gerust. Lange etappes en een zware rugzak bleken funest voor zijn spieren. Het leverde hem ook een bijzonder moment op: een interview met een team van KRO/RKK Kruispunt, dat dit jaar opnieuw opnamen maakt langs de Camino en nu ook onze herberg aandeed.

Tegenover deze langlopers staan pelgrims voor wie hun tocht al heel snel ten einde was. Zoals Angelika, die doodmoe na een lange reis uit Duitsland bij ons aankwam. Nog geen uur later liep ze de deur alweer uit, terug naar het station. Haar zoon had haar een SMS gestuurd dat hij haar absoluut nodig had. En daar ging ze. De tocht, die ze nu eindelijk voor zichzelf wilde maken, was voorbij voor die begonnen was.
Mirjam, uit Nederland, besloot in Roncesvalles rechtsomkeert te maken. Ze zag daar zoveel pelgrims in één herberg bij elkaar, dat ze meteen wist dat deze tocht nu voor haar niet de goede was.
Joop kwam ook uit Nederland. Ook hij trof het team van KRO/RKK bij ons op het terras. De volgende morgen mochten ze hem interviewen, bij zijn vertrek vanuit Saint-Jean. ’s Avonds hoorden we van het team dat ze Joop in Roncesvalles opnieuw hadden ontmoet en hebben gefilmd. Hij was er heel moe aangekomen, maar had genoten van zijn tocht. Kort daarna wilde Joop een rustdag nemen, in de Duitse herberg in Pamplona. Hij voelde zich niet helemaal lekker. Terug in bed. Daar is hij ’s morgens overleden.

Esprit op Facebook

Thu, 24 Mar 2011 08:17:23 +0100

“L’Esprit du Chemin” is vanaf vandaag op Facebook.

Wat...? Facebook heeft toch niets te maken met pelgrimeren? Wat voegt een Facebook-pagina voor Esprit nu toe? Wie kijkt daar nu naar?

Dat zijn een aantal vragen waar we de afgelopen weken mee hebben gestoeid: doen we het wèl of doen we het niet? Uiteindelijk sloeg de balans dus door naar: wèl.

Wij denken dat de toegevoegde waarde zit in een duidelijke focus en in de mogelijkheid van interactie. De bedoeling van onze pagina op Facebook is dus:
• pelgrims op weg te helpen naar Saint-Jean-Pied-de-Port en bij de eerste etappe naar Roncesvalles, onder meer door actuele reisinformatie, èn
• pelgrims uit te nodigen om elkaar te helpen, bijvoorbeeld als reisgenoot of door het beantwoorden van elkaars vragen.

Als je de Esprit-pagina op Facebook voor het eerst bezoekt kom je, als het goed is, automatisch op de "Welkom”-tab. Daar staat een mooie foto, met een "oproep tot actie", in vijf talen: "Begin je Camino + help anderen". Belangstellenden worden doorverwezen naar de "Info”-tab.

Op de "Info”-tab kunnen de bezoekers kiezen uit drie mogelijkheden:

• doorgaan naar onze website, voor (basis)informatie over de reis naar Saint-Jean-Pied-de-Port en het oversteken van de Pyreneeën,

• op het “Prikbord” op de Esprit-pagina op Facebook kijken voor het laatste reisnieuws (vanaf 1 april, bijvoorbeeld: de Franse spoorwegen staken, of: de Route Napoleon is gesloten vanwege het slechte weer),

• bij de "Evenementen" op de Esprit-pagina op Facebook kijken of de dag dat zij naar Saint-Jean-Pied-de-Port reizen of naar Roncesvalles lopen of fietsen er bij staat. Zo ja, dan kunnen ze daar op zoek gaan naar reisgenoten (door te reageren op berichten of door zelf een bericht te plaatsen), of andere pelgrims om hulp / informatie vragen, of anderen helpen hun vraag te beantwoorden. Er zijn steeds 21 “Evenementen” tegelijk on-line, als een kalender voor de komende 3 weken.

Nieuwsgierig geworden? > Esprit-pagina op Facebook

weg van sterren

Sun, 6 Feb 2011 09:16:10 +0100

Van 14 mei t/m 9 oktober organiseert het Museum voor Religieuze Kunst in Uden de tentoonstelling “Een weg van sterren... pelgrimage & Santiago”.

Voor deze tentoonstelling heeft het museum een mooie, nieuwe site gemaakt, waarop je meer kunt lezen over het boeiende programma > http://www.wegvansterren.nl (nb: als de link niet werkt: kopieer + plak in je balk).

Aanvulling 1 maart: op zaterdag 12 maart, om 14.00 uur vertellen wij in het museum meer over onze “drijfveren om de stap te zetten van pelgrim naar herbergier, onze plannen rond de herberg en over de ontwikkelingen op deze pelgrimsroute, die de laatste jaren zo populair is geworden.” Meer informatie is te vinden op de genoemde website.

nyitóoldal

Wed, 26 Jan 2011 22:44:12 +0100

Oftewel: welkom, in het Magyar (=Hongaars). Sinds een aantal dagen is een flink stuk van onze website namelijk ook in het Hongaars te lezen. Met grote dank aan medeherbergier István, die met veel plezier en razendsnel heeft vertaald.

Het was een bijzondere ervaring om zo’n echt vreemde taal vervolgens in de website te verwerken. Slechts her en der waren aanknopingspunten te vinden. Verder had István gewaarschuwd dat ook de zinsbouw vaak erg verschilt van de onze.
Na deze klus hebben we nog meer respect voor die Hongaren die soms nauwelijks over de grens spreken, maar toch op pelgrimspad gaan.
We hopen dat ze zich met deze vertaling weer een beetje meer welkom voelen op de Camino.

Inmiddels wordt gewerkt aan aanvullingen van de Spaanse en Italiaanse onderdelen van onze website.

We hopen nog iemand te vinden die een deel van de website in het Portugees wil vertalen. Verder kregen we nog de suggestie om ook een Koreaanse vertaling op te nemen. Mocht iemand contacten hebben in die richting, dan houden we ons aanbevolen :-)

Kijk verder >

http://www.espritduchemin.org/Magyar/nyitooldal.html
(als de link niet werkt: kopieer + plak in je balk).