LOPEND VUUR - BOEK 

laatst bijgewerkt 14 maart 2008

Met bijdrages van:

Jan en Marja 
Ida
Josien 
Albert 
Bert en Ria
Hans 
Monika
Cate
Tonny
Gudula
Lidy
Johan

Ricky
Lily

En mijn favouriete pelgrimsgedichten:

De herberg
Vele wegen kent het leven
Heenzending
Zet de eerste stap

 

DE HERBERG

Dit menszijn is een soort herberg:
elke ochtend weer nieuw bezoek
Een vreugde, een depressie, een onbehagen
of een flits van inzicht 
komt als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; Ontvang ze allemaal gastvrij!
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat
behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor een nieuwe vreugde.

De donkere gedachte, schaamte, het venijn
ontmoet ze glimlachend bij de voordeur 
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt. 
De hemel heeft ze je stuk voor stuk gestuurd 
om jou de weg te wijzen.
                                         

Rumi (1202-1273)

Hapert - Vught, 12.11.'07

  • Medepelgrims of toekomstige pelgrims,

  •  

  • Hierbij een klein schrijven van onze ervaringen. 

  • Ik ben als begeleidster meegegaan met Jan Mollen, 

  • hij zit in een rolstoel en heeft een bike: een soort ligfiets voor gehandicapten. 

  • Van NL naar Santaigo gefietst, voor mij was dit een geweldige ervaring. Niet alleen dat ik voor het eerst in een busje reed (alleen) maar al onze ontmoetingen, de mooie natuur, prachtige dorpjes. 
    Maar ook wat tegenslagen, bv campings, moeilijk toegankelijk voor rolstoelers. Maar het was geweldig. 

  • Je bent zoveel 'alleen' met je gedachten. Het was voor mij een geweldige 'therapie'. Het doet zoveel met je, niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk, je voelt je sterk worden. Net alsof je de hele wereld met al z'n ellende aankan. 

  • Ik ben ongeveer 7 weken met Jan onderweg geweest, tuurlijk soms heimwee. Mijn man bleef thuis (zit nog in het arbeidsproces), maar met een GSM en laptop hadden we veel contact. 

  •  

  • Jan, Marja  

   Lokroep

   De zon klimt als een rode bal
   uit de nevel, uit het dal.
   Een morgen zwanger van beloften.

   Op stap, het onbekende tegemoet,
   je weet de richting,
   niet je slaapplaats voor vannacht.

   Lopen in de ruimte, 
   papavers juichen langs het pad:
   glorie halleluja!
   Een leeuwerik zingt jubelend Gods lof.
   Een opgestoken hand, een vriend'lijk woord,
   een koele perzik, een glas water,
   'Bonne route' of 'Buen camino'. 

   De geluiden van de nacht
   -zo'n tentdoek is maar dun- 
   de wind suist in de populieren,
   van verre roept een uil,
   een tinkelend geluid: de roep
   van de vroedmeesterpad.

   Nomade, pelgrim, 
   altijd onderweg.                                           Ida Blok


Altijd onderweg; kronkelweg
veranderingen aangaan

Open voor 't nieuwe 
verwondering
en appèl.

Stap voor stap;
niet harder, 
maar ZACHTER ! !

29-11-'07                                         Josien

 

Maastricht 2-12-07    


                                   Hier en nu

Ik vraag je niet
hoeveel kilometers je vandaag hebt gelopen
ik wil alleen maar weten
of je de kikker in het water zag.

Ik vraag je niet wanner je aan zult komen
ik wil alleen maar weten
of je je horloge en je agenda weg kunt leggen
om volledig te genieten van dit moment.
(Marijke Swart)


Dit is de houding om de filosofie van de camino waar te laten worden in jezelf: 

1: Begin tot Burgos - voorbereiding voor het sterven
2: Burgos - Leon - dood gaan
3: Leon - Santiago - tot leven komen
4: Santiago - Finisterre - tot nieuw leven komen.

Wonderlijke ervaring. 
Met dank.                                            Albert Ketelaars Fic.

 

Noordwijk, 8 dec 2007

Bezoek van 'Lopend Vuur'. 
Wat een fijne uren om bij te praten. Op de vraag van Huberta wat heeft jou de tocht opgebracht, opgeleverd ed. Voor mij: ik ben al mijn vroegere ballast kwijt.
God zit niet 'boven' maar in mij en jou. Dat is onze kracht die we kunnen gebruiken. Dat schenkt mij de kracht en vertrouwen om te scheppen, heerlijk. Als je dat kan vertrouwen. Loslaten is het ook eerlijk voor de ander. Die kan zijn wie hij/zij is, wil zijn ook. 



Voor moed is geen weg onbegaanbaar. 
                                                  Ovidius


Camino

Leven is op weg zijn
bergen beklimmen
waden door rivieren
blloemen plukken bij maanlicht
dwalen door eenzaamheden en woestijnen
een kaars branden tegen de storm
oplopen met anderen of hen dragen
brood delen en vieren in de nacht.

Leven is pelgrimeren
een tijdlang werken aan de weg
een brug bouwen over het water
rovers en duivels verjagen
waken en bidden met zieken
doden begraven bij de kapel.

Maar nooit raken pelgrims thuis
vreemdelingen vestigen zich niet.
Wanneer zij eindelijk aankomen
weten zij wat zij vermoeden
de weg is het doel.

Groeten van Bert vd Beukel en Ria de Ronde

In onze moderne tijd proberen we zo weinig mogelijk van anderen afhankelijk te zijn. 
Op een pelgrimstocht maken we ons opnieuw afhankelijk en ervaren we terug menselijke goedheid;
Zelf je rugzak  dragen symboliseert de last die we met onszelf hebben en verzoent ons met onszelf. Want rijk is niet degene die het meeste heeft, maar wel die het minste nodig heeft….

De echte ontdekkingsreis is niet
van nieuwe landschappen te zien,

maar wel nieuwe ogen te hebben.

“Alleen zij die onderweg zijn kunnen de hoop koesteren ooit aan te komen.”
   
                                                                                     Hans D.

 


Lieve Huberta,

Genoten van je bezoek hier, de gezelligheid, het samen wandelen en vooral het eindeloze praten. Het ontdekken hoeveel we delen. Eens heerlijk kunnen praten zonder gestoord te worden. Ik wens je nog veel mooie wandeldagen en ontmoetingen met "Lopend Vuur", 

liefs, Monika

"gehoor gevend
             aan de roep van de Camino
lopend
             vanuit de wortels van het bestaan
tredend
             in een oeroude, onbekende wereld
loslatend
             vertrouwde patronen en geliefden
rakend
             aan de innerlijke bron van de Onnoembare"

Vele wegen kent het leven,
maar van al die wegen
is er een die ik heb te gaan.
En of ik wil of niet,
die weg heb ik te gaan.
De keuze is dus niet de weg,
want die weg koos mij.
De keuze is de wijze hoe die weg te gaan.
Met onwil om de kuilen en de stenen.
Met verzet omdat de zon een weg
die door de ravijnen gaat,
haast niet bereiken kan.
Of met de wil om aan het einde van die weg
milder te zijn, en wijzer, dan aan het begin.
Die weg koos mij.
Ik kies voor hem!

Dag Hammerskjöld

.17- 12-2007

Tijd

Er is geen tijd!

Of is er niets dan tijd?

Lopend Vuur is een begin.

Om te ontdekken hoe die tijd in elkaar zit.

Het was heerlijk die 'korte' tijd samen.

Het houdt het vuur brandend. 

Zoen, Cate

Culemborg,  17  december  2007 

Pelgrimeren,
Je voeten eren.
Zij dragen je rond
Soms langs oneffen grond.
Je hoofd leeg maken
Van de wereldse zaken
.
Je ontmoet mensen uit alle hoeken
Om samen die ene kerk te bezoeken.
Wat is die roep van ieder uur ?
Het is de drang, het is het
                     LOPEND  VUUR                     

Tonny Vet 

 

Soest, 19 december 2007

En daar zitten we dan .... rode , warme wangetjes! Het was een prachtige dag, lekker vriesweertje. Samen op pad - een kilometer of 30/35. We kenden elkaar nog niet, maar geen ogenblik zaten (liepen) we zonder gespreksstof. 

Het was waardevol, warm, verrassend, lerr zaam, plezierig, onverwacht, sportief, vertrouwelijk en mooi!! Wat wil een mens nog meer. Het moest zo zijn, deze ontmoeting stond al lang vast - maar we wisten het nog niet!

Huberta, veel plezier met je "Lopend Vuur", het was voor mij een waar genoegen! 

Liefs, Gudula. 

Mijn Camino 

In de winter ging ik op pad,
’t vroor dat ’t kraakte,
maar de zon scheen volop.

In de lente liep ik door Frankrijk
Van Rocroy tot St. Jean  Pied de Port
Van koolzaad in de kiem tot wijn in spé.

In de zomer kwam ik aan
In Santiago en Finisterre.

De terugweg was lang…

Lidy Peters
2006

 


Linden , 5 januari 2007

Voor een vriend en een vriendin

Toen.
Linden 1 maart 2004
voetje voor voetje
dan
stap voor stap
kwam
beeld voor beeld
de Pater Familias - de semenarist
later, veel later
hand in hand
de kleine jongen en de oude man
nu
samen één
Santiago de Compostela. 26 mei 2004
Buen camino.

Johan

22 januari 2008-03-14

 

 

"Liefde is het hart van het heelal""

Wie schreef dat ook al weer?

 

We gaan allemaal onze weg

door dat heelal

met het hart

vol van méér dan liefde,

of minder dan liefde.

 

Moge onze weg

een groeiweg zijn

door alles heen

door hoogten en diepten

naar de kern, het hart

dat klopt, eindeloos klopt

van liefde zonder maat

ma-te-loos lief!

 

Gezegend zij jouw weg!

 

Ricky Pieter Megen

 

Vergeet niet dat de aarde het heerlijk vindt 

om je voeten te voelen.

 

Bijzonder deze onverwachte ontmoeting in Megen. Ik wens je een inspiratievolle tocht toe. kjkj

Liefs Lily

HEENZENDING

Pelgrim, wandelaar voor de innerlijke vrede, ga verder,
want sinds je geboorte ben je op weg;
ga verder, er wacht jou een ontmoeting; waar en met wie?
Zelf weet je het nog niet; misschien wel met je zelf.

Ga verder, stappen zullen jouw woorden worden;
de weg jouw lied;
bemoediging jouw gebed;
de stilte zal tot jou gaan spreken.

Ga verder, alleen of met anderen:
kom uit jezelf;
wie eerst tegenstander was,
wordt nu je reisgenoot.

Metgezel, zuster en broeder op deze dag ga verder,
want je bent geboren om de weg van een pelgrim, 
om de weg van een wandelaar 
voor de innerlijke vrede te gaan.

 

Wees Niet Bang

wees niet bang
je mag opnieuw beginnen
vastberaden doelbewust
of aarzelend op de tast
houd je aan regels
volg je eigen zinnen
laat die hand maar los
of houd er juist een vast

wees niet bang
voor al te grote dromen
ga als je het zeker weet
en als je aarzelt wacht
hoe ijdel zijn de dingen
die je je hebt voorgenomen
het mooiste overkomt je
het minste is bedacht

wees niet bang
voor wat ze van je vinden
wat weet je van een ander
als je jezelf niet kent
verlies je oorsprong niet
door je te snel te binden
het leven lijkt afwisselend
maar zelfs de liefde went

wees niet bang
je bent een van de velen
en tegelijk is er
maar een als jij
dat betekent
dat je vaak zult moeten delen
en soms zult moeten roepen
laat me vrij                                                      Freek de Jonge

Theo Wullings - 19 maart 2008 - Velsen Noord

 

ZET DE EERSTE STAP

De eerste stap is altijd volmaakt,
zolang je bereid bent de stap te zetten die erop volgt.
Alleen door de eerste stap te zetten
kun je erachterkomen welke stap erop volgt.

In dit leven vinden we onze weg
door iedere stap te laten volgen
door een nieuwe stap.
Zet een stap en volg die. 

Als je, eenmaal op weg, 
een pad ziet opdoemen
laat dat dan voor wat het is.
Volg geen pad. 

Volg je eigen voetstappen. Je pad ontstaat vanzelf.
Weet dat het pad waar je nu op loopt de jouwe is.
En vraag er geen beschrijving van. 

Ieder moment volgt op het voorgaande.
En al je triomfen en mislukkingen,
je succesen en je tegenslagen
hebben je gebracht tot precies deze plek, dit moment. 

Houd je niet bezig met de betekenis
of waarde van dit moment.
Geniet ervan. Aanvaard het.
Je hebt er je hele leven over gedaan om zover te komen. 

Ontspan je en vertrouw op het Zelf 
dat je zover gebracht heeft. 
Je zult je volgende opdracht spoedig ontvangen:
en als het zover is, zul je het weten.

Wacht rustig af en vertrouw op je Bron.