Lopend Vuur - Archief

Zwitserland, Biel/Bienne, 4 november 2007

Beste Clasina, Inge, Hans, Joop, Frans, Loes, Barbara, Sjaak, Peter, Ida, Wolter, Frits, Jacob, Lucia, Marijke, Klaas, Trees, Felix, Carel, Piet, Jelle, Ben, Anke, Monique, Nikki, André, Dirk, Ina, Johan, Agnes, Cees, Kees, Frans, Emmy, Jan, Marja, Jan, Tijs, Jory, Leon, Ricky, Hans, Bert, Ria, Hans, Hilde, Kees, Lucy, Annelies, Wim, René, Nelleke, Caty, Petra, Marieke, Lies, Fer, Nellie, Tonny, Frans, Anneroos, Machteld, Saskia, Hajo, Iebele, Elly, Jeroen, Jean, Joop, Maria, Joep, Marijke, Louis, Selma, Hans, Jannie, Harry, Diny, Monika, Ester, Floor, Pieter, Jaeike, Jan, Erna, Tineke, Hilma, Jessy, Gert-Jan, Els, Fons, Hans, Lidy, Anna, Ja, Mey Hwa en Hans,

Lieve mensen,

Graag wil ik ieder van jullie heel hartelijk bedanken voor je enthousiaste reactie op ´Lopend Vuur´. Ik ben overweldigd door het aantal, de vriendelijkheid, de persoonlijke en openhartige toon èn de verschillende leuke, spannende, lieve en onverwachte voorstellen die jullie, zowel bekenden als onbekenden, mij hebben gedaan. Echt prachtig. Ik word er blij en stil van. Het vormt een enorme stimulans om het plan van ‘Lopend Vuur´verder vorm te geven. Geweldig dat jullie allemaal mee willen doen.

Jullie zullen er begrip voor hebben dat het niet doenlijk is om op alle brieven persoonlijk te beantwoorden. Graag stuur ik nu wel een berichtje rond omtrent van de achtergronden en ‘de stand van zaken’, zodat je kan volgen wat de volgende stappen zijn. In de toekomst zal ik dit op de website van L’Esprit du ChemiN zetten, zodat je altijd op die plek het ‘Lopend Vuur’ kan volgen.

Het mijmeren over de route, de inhoud, dat kan nu mooi omdat we eindelijk, na een lang seizoen in de herberg, op vakantie zijn. Onderweg bezochten we ‘La Chartreuse’, een kartuizerklooster in de buurt van Grenoble, jullie misschien bekend van de prachtige documentaire ’Die grosse Stille’ (zowel film als bezoek aan kloostermuseum en omringende bergen zijn een aanrader!).

Op dit moment logeren Arno en ik ruim een week bij Norbert in Zwitserland. Norbert was eerst als pelgrim, en later als herbergier bij ons in de herberg. Daarna heeft hij ook nog een tijdje gewoond, buiten het seizoen. Het is heerlijk om nu bij hem in de Jura te zijn er vandaar uit prachtige tochten te lopen. Vorgie week hebben we zowaar een stuk van de Jacobsweg* gelopen, van Interlaken naar Thun, erg mooi, berg op, berg af, met uitzichten op de besneeuwde toppen van het Berner Oberland. De tip kwam van Manfred, één van de laatste pelgrims van dit seizoen. Vertrokken uit Zuid-Duitsland. Een bijzonder gevoel dat hij hier liep, bij onze herberg uit kwam èn nu wellicht in Santiago rondloopt!

Mijn plannen voor het ‘Lopend vuur’ zijn geboren uit het verlangen om zelf weer op pad te gaan èn mijn interesse over hoe de weg verder loopt, welke betekenis speelt het in het leven erna? Ik zag mijzelf met de rugzak zwervend door Nederland op zoek naar verhalen van pelgrims. Ik had een droom over een opening van een tentoonstelling.... tja. Iets meer hierover.

In 2000 liep ik mijn eerste camino, na een korte ‘introductie’ tijdens de tocht van Arno in ’99, van Le Puy en Velay naar Santiago. Twee jaar later liepen we samen de Ruta de la Plata. Deze voerde ons naar het starten van de herberg in Saint Jean Pied de Port. De afgelopen 5 jaar hebben we daar tussen de bedrijven door de helft van de Ruta del Norte gelopen èn zo af en toe dagtochten in de Pyreneeën natuurlijk, maar dat lange gaan.... dat lokte.

Èn .... concurreerde met het verlangen om lekker thuis (in Arnhem) te zijn. Zes maanden in de herberg: altijd mensen om je heen, elke dag weer een andere ‘ploeg’, weinig privé en stilte; vandaar kwam het idee om in de ‘tussentijd’ (van half november tot half maart) zelf te gaan lopen. Vijftig dagen aan de wandel, voor elk levensjaar een dag; als een soort sabbatical. Ik zou het liefste om de week op stap gaan, al ziet het er naar uit dat dat in het begin niet helemaal gaat lukken...; een ‘stempelkaart’ met 50 vakjes zal mij op het spoor houden ;-) .

Tijdens de tocht wil ik op zoek naar de betekenis van de camino, hoe loopt het verder? Is er een vuurtje blijven branden? En zo ja, hoe ziet dat er dan uit? Wat inspireert, èn wat kan niet meer boeien? Wat is voorgoed veranderd? Wat heb je je eigen gemaakt? Er wordt heel veel geschreven en vertelt over de tocht zelf, maar wat gebeurt er na de thuiskomst? Welke invloed heeft de camino? Hoe hou je het vast? Ik vind dat een prachtige vraag. Pelgrimeren en levenskunst; of is het ‘pelgrimeren als levenskunst’ zoals een van jullie mij liet weten? Het lijkt mij mooi elkaar daar op te ontmoeten. Met elkaar te onderzoeken, te filosoferen en te delen wat we hierover weten en ervaren hebben. De pelgrimstocht als metafoor voor de levensweg. Ik zal komen met een aantal ideeën, ontlokkers om elkaar hierop te ontmoeten. Gaandeweg zal dat een vorm krijgen, tentoonstelling of niet: dat blijkt vanzelf.  

Hoe het gaat ‘Lopend Vuur’ lopen? Komende week zullen we thuis komen in Nederland èn gaan we de planning opmaken. Arno vertrekt begin december voor 3 maanden naar Uganda om als vrijwilliger te helpen bij vrienden die een project opzetten voor ex-kindsoldaten. Dus mijn loopdagen in de eerste periode zijn afhankelijk van de zaken die we samen nog willen èn moeten regelen. Wel ga ik van start vanuit de Pelgrimshoeve te Vessum waar we op het weekend van 10 november bij elkaar zijn met de herbergiers van L’Esprit du ChemiN op het jaarlijkse “Dankjewelkomfeest”. Dit lijkt mij een prachtig begin!

Waar gaat ‘Lopend Vuur’ langs? Ik heb op de kaart van Nederland al jullie woonplekken in kaart gebracht. Het ziet er grappig uit, al die gele briefjes. Het lijkt mij leuk om mij erdoor te laten leiden en alle uithoeken van Nederland aan te doen. Thuis wil ik deze plekken ‘matchen’ met de LAW-kaart en zo de wandelroutes in kaart brengen. De tocht hoeft wat mij betreft geen aanééngesloten route te worden; het idee van zwerven èn het gebruiken van jullie suggesties spreken mij erg aan. Niet te veel plannen, laat maar komen wat op het pad komt! De eerste dagen zullen in elk geval in Brabant zijn.

Wordt vervolgd,

Met heel hartelijke groeten, en oprechte dank voor alle reacties, Huberta  

*) Een prachtige optie om het stuk van Konstanz naar Le Puy te lopen of te fietsen. We horen er van pelgrims erg goede berichten over (zowel qua natuurschoon, bewegwijzering, als ontvangst bij gastgezinnen). Dus wie weet nog een idee!