een herberg voor en door pelgrims
  • Français
  • English
  • Deutsch
  • Nederlands

een lange historie in het kort

In de Middeleeuwen werd nog volop gebruikt gemaakt van de Romeinse wegen, ook door pelgrims. (Het zou nog lang duren vóór er betere alternatieven kwamen). Onze herberg staat aan zo'n oude Romeinse weg. Al eeuwen lang komen er dus pelgrims langs, en waarschijnlijk konden pelgrims al eeuwen geleden overnachten in wat nu de schuur is. (In het Frans: grange). Ooit had deze twee verdiepingen, met ramen en twee grote schouwen, wat erop wijst dat deze als woonruimten zijn gebouwd. (En op de begane grond zijn nog goed de resten van een groot kruiskozijn te zien). Het vermoeden bestaat dat het een abdijhoeve was. Vanuit dergelijke hoeves werden de landerijen van een abdij bewerkt, door lekenbroeders. De leidinggevende heette grangiarius. De hoeves werden zo gebouwd, dat men in één dag op en neer naar de abdij kon lopen. De (voormalige) Cisterciënzer abdij Notre-Dame-du-Réconfort, gesticht in 1235, ligt op zo'n 7 km van Le Chemin...


De eerste acte waarin melding wordt gemaakt van het huis dateert uit 1496. Ergens in de 16e eeuw werd het huis de zetel van de Heren van Le Chemain (zoals het toen nog heette): de familie De Choiseuil. Hun familie-wapen is afgebeeld op de schoorsteenmantel in de salon. De laatste Heer van Le Chemin was hertog Etienne-François de Choiseul (1719 – 1785). Ongeveer in deze tijd werd Frankrijk voor het eerst echt in kaart gebracht, door vader en zoon Cassini (van 1744 – 1793). De afbeelding linksboven is een uitsnede van deze Carte de Cassini, met daarop Anthien en -schuin links daarboven- Le Chemin.


Vlak vóór de Franse revolutie (1789) werd het huis gekocht door de Heren van Villemolin: de familie De Certaines. (Deze familie bewoont nu nog het nabij gelegen Château de Villemolin). Zij gebruikte het als wijnboerderij. Enkele details in één van de kelders herinneren daar ook nu nog aan. (De wijnbouw is in deze streek bijna helemaal verloren gegaan, door een zeer schadelijke bladluis en de eerste wereldoorlog).

Midden 19e eeuw werd de boerderij verkocht aan hun pachter: Perreau. De familie Perreau heeft de boerderij tot 2000 beheerd. Daarna werd het huis verkocht aan de familie Musch.

GemeneGronden webontwikkeling